Korekcja wymiaru
Kontrolowane usuwanie niewielkiego naddatku w celu uzyskania wymaganego wymiaru końcowego.
Szlifowanie powierzchni płaskich i obrotowych w tolerancji do 0,01 mm — dla dokładnych pasowań, geometrii i kontrolowanej jakości powierzchni.
Prześlij dokumentację
03 / SzlifowanieSzlifowanie jest procesem wykańczającym, który pozwala korygować wymiar, geometrię i strukturę powierzchni po obróbce skrawaniem lub cieplnej. Wykonujemy powierzchnie płaskie oraz obrotowe w tolerancji do 0,01 mm. Możliwość uzyskania tej dokładności potwierdzamy po analizie konkretnej geometrii, materiału, twardości, bazowania, naddatku i warunków kontroli.
Proces dobieramy do kształtu powierzchni, materiału i wymaganej funkcji.
Kontrolowane usuwanie niewielkiego naddatku w celu uzyskania wymaganego wymiaru końcowego.
Praca nad prostoliniowością, płaskością, okrągłością i współosiowością wskazanych powierzchni.
Uzyskanie struktury powierzchni odpowiedniej dla styku, uszczelnienia, prowadzenia lub łożyskowania.
Korekcja cech, które mogły zmienić się w wyniku procesów cieplnych lub innych operacji technologicznych.
Dokładność końcowa zależy również od tego, jak detal został przygotowany przed szlifowaniem.
W przypadku płaszczyzn analizujemy płaskość, równoległość, prostopadłość i relację do baz. Dla powierzchni obrotowych znaczenie mają średnica, okrągłość, walcowość, bicie oraz współosiowość względem pozostałych cech detalu.
Naddatek musi umożliwić usunięcie śladów wcześniejszej obróbki i ewentualnych zmian geometrii, ale nie powinien być przypadkowo duży. Ustalamy go z uwzględnieniem materiału, twardości, wcześniejszego procesu, wymiaru detalu i oczekiwanego rezultatu.
Hartowanie, azotowanie, ulepszanie cieplne lub inne procesy mogą zmienić wymiar i geometrię części. Powierzchnie przeznaczone do wykończenia należy zaplanować wcześniej, a po procesie potwierdzić stan, twardość i rzeczywisty naddatek. Uzgodnioną obróbkę cieplną możemy koordynować we współpracy z wyspecjalizowanymi hartowniami.
Wymiar nominalny nie opisuje całej funkcji powierzchni. Rysunek powinien wskazywać tolerancję, pasowanie, chropowatość, bazy i wymagania geometryczne. Sposób pomiaru dobieramy do cechy, jej dostępności i znaczenia w gotowym zespole.
oznacz powierzchnie przeznaczone do szlifowania, przekaż aktualny rysunek, podaj materiał i twardość, potwierdź wykonane procesy cieplne oraz wskaż wymiar przed obróbką i kryteria odbioru.
W szlifowaniu sama wartość wymiaru nie wystarcza. Ważne są relacje geometryczne, sposób bazowania, stan materiału i funkcja powierzchni.
Jednoznaczne oznaczenie powierzchni przeznaczonych do szlifowania.
Wymiarowe i geometryczne wraz z bazami odniesienia.
Wymagana wartość, oznaczenie pasowania i funkcja powierzchni w gotowym zespole.
Gatunek, stan materiału oraz informacje o wykonanej obróbce cieplnej.
Rzeczywiste wymiary przed szlifowaniem, stan baz i opis wcześniejszych operacji.
Informacje potrzebne przed zaplanowaniem procesu.
Gdy istotne są dokładne pasowania, małe tolerancje, geometria powierzchni lub określona chropowatość, której nie zapewnia wcześniejsza obróbka.
Tak, realizujemy szlifowanie w tolerancji do 0,01 mm. Możliwość osiągnięcia tego poziomu potwierdzamy dla konkretnego detalu po analizie geometrii, materiału, twardości, bazowania, naddatku i sposobu kontroli.
Zwykle tak. Wartość naddatku powinna wynikać z wcześniejszego procesu, materiału, możliwych odkształceń i wymaganej geometrii końcowej.
Należy wskazać wymiar i tolerancję, bazy, tolerancje geometryczne, chropowatość oraz ewentualne wymagania dotyczące krawędzi i powierzchni sąsiednich.
Geometria, materiał i twardość, wielkość naddatku, wymagane tolerancje, sposób bazowania, kontrola oraz liczba sztuk.